Salinas de Tenefé to historyczne saliny na południowo-wschodnim wybrzeżu Gran Canarii. Sól wciąż pozyskuje się tu ręcznie z wody morskiej, w płytkich basenach obłożonych czarnymi kamieniami. W artykule dowiesz się, jak powstaje sól, jak zwiedzić saliny i jak do nich dojechać.
Salinas de Tenefé leżą na cyplu Punta de Tenefé koło wsi Pozo Izquierdo w gminie Santa Lucía de Tirajana. Saliny powstały pod koniec XVIII wieku i zajmują około 20 000 m². Sól wytwarza się tu tą samą ręczną metodą co ponad 250 lat temu.
Saliny tworzą setki płytkich basenów oddzielonych ścieżkami i obrzeżami z okrągłych czarnych kamieni. W zależności od tego, jak daleko posunęło się parowanie, baseny mają różne kolory – szary, biały i różowy. W 2005 roku saliny zostały uznane za dobro kultury (Bien de Interés Cultural).
Z około 25 salin, które dawniej działały na Gran Canarii, sól produkują dziś już tylko cztery. Dla zwiedzających otwarte są tylko Salinas de Tenefé.
Koniec XVIII wieku, około 20 000 m².
Wolny i bezpłatny, audioprzewodnik za 5 €.
Około 20 minut z Playa del Inglés.
Woda morska najpierw trafia do dużego zbiornika przy brzegu. Tam przez kilka dni paruje w słońcu i na wietrze i stopniowo gęstnieje. Potem jest przepompowywana do położonych wyżej basenów, a na końcu do basenów krystalizacyjnych, w których wytrąca się sól. Dawniej wodę pompował wiatrak, dziś robi to pompa elektryczna.
Saliny mają 386 basenów krystalizacyjnych i produkują około 100 ton soli rocznie. Sól zbiera się ręcznie i nie jest przemysłowo rafinowana – saliny nazywają ją solą dziewiczą (sal virgen). Nie ma stałego harmonogramu zbiorów – zależy to od tego, jak szybko woda w basenach odparuje. Powstaje tu sól gruba i średnio gruba do gotowania, płatki solne i kwiat soli (flor de sal), cienka warstwa kryształów zbierana z powierzchni.
Różowy kolor nadają wodzie głównie dwa drobne organizmy, które przeżywają nawet w bardzo słonej wodzie: alga Dunaliella salina i mikroorganizmy zwane archeonami halofilnymi. Alga zawiera beta-karoten, jeden z karotenoidów – tej samej grupy barwników, dzięki której flamingi są różowe. Flamingów tu nie ma, ale tam, gdzie żyją, jedzą glony i drobne skorupiaki, które się nimi żywią, a barwniki odkładają się w ich piórach, skórze i dziobach.
Po polach solnych możesz przejść się sam i za darmo, bez przewodnika i bez rezerwacji. Między basenami prowadzą ścieżki, a trasa wokół salin ma około 2 km i jest płaska. Przejdziesz obok zbiornika na wodę morską, basenów krystalizacyjnych i bunkra na wybrzeżu.
Jeśli chcesz posłuchać objaśnień, możesz wypożyczyć audioprzewodnik za 5 € (zwrotna kaucja 10 € w gotówce). Według salin zwiedzanie z nim trwa 35–50 minut i jest dostępne po hiszpańsku, angielsku, niemiecku, francusku i włosku – o historii salin, produkcji soli, roślinach i ptakach. Pola solne są przystankiem dla ptaków wędrownych, zwłaszcza siewkowych.
Grupy od 10 osób muszą się wcześniej zapisać, zwiedzanie z przewodnikiem saliny organizują tylko dla nich. W dawnym domu salinarza mieści się centrum informacyjne z wystawą o soli.
Na pola solne wejdziesz także w weekend. Centrum informacyjne i wypożyczalnia audioprzewodników mają ograniczone godziny otwarcia, które w różnych źródłach podawane są różnie. Jeśli chcesz audioprzewodnik, sprawdź je wcześniej przez WhatsApp salin: +34 669 816 242.
Wygodne buty, nakrycie głowy i krem z filtrem. Na polach solnych nie ma cienia, a koło Pozo Izquierdo często wieje silny wiatr.
Na chronionym terenie salin są też pozostałości z II wojny światowej – betonowe bunkry i gniazda karabinów maszynowych na wybrzeżu. Znajdziesz tu także miejsce pochówku pierwotnych mieszkańców wyspy z czasów przed przybyciem Hiszpanów. O jednym i drugim mówi też audioprzewodnik.
Okolice Pozo Izquierdo należą do najbardziej wietrznych miejsc na wyspie, dlatego stoi tu wiele turbin wiatrowych. Wiatr i fale przyciągają windsurferów. Na plaży El Arenal co roku w lipcu odbywa się Puchar Świata w windsurfingu, w 2026 roku już po raz 38.
Z salin niedaleko jest do wąwozu koło Agüimes z jaskiniami Guanczów. Więcej w artykule Barranco de Guayadeque.
Najprościej dojechać samochodem. Zjedź z autostrady GC-1 zjazdem 31, jeśli jedziesz z południa (z Playa del Inglés i Maspalomas), albo zjazdem 28, jeśli jedziesz z Las Palmas i lotniska. Do Pozo Izquierdo jedź ulicą Avenida Las Bajas. Na jej końcu przy plaży windsurfingowej skręć w prawo w drogę Lugar la Punta (drogowskaz Salinas de Tenefé) i jedź około 700 metrów do końca asfaltu przy stacji odsalania. Stamtąd skręć w lewo w szutrową drogę prowadzącą do salin.
Zaparkować możesz tuż przy salinach na nieutwardzonym, zakurzonym placu.
Sól z Salinas de Tenefé sprzedawana jest w sklepach z kanaryjskimi specjałami i w sklepie internetowym salin.
Salinas de Tenefé leżą niedaleko kurortów na południu – z Playa del Inglés i Maspalomas dojedziesz tu samochodem w około 20 minut. Propozycje hoteli znajdziesz w artykule Kurorty na Gran Canarii.
Na południowym wschodzie Gran Canarii koło wsi Pozo Izquierdo w gminie Santa Lucía de Tirajana, około 20 minut samochodem od Playa del Inglés.
Nic. Po polach solnych możesz przejść się sam i za darmo, bez rezerwacji. Za 5 € (plus 10 € zwrotnej kaucji) możesz wypożyczyć audioprzewodnik.
Trasa wokół salin ma około 2 km i jest płaska. Z audioprzewodnikiem trwa według salin 35–50 minut.
Kolor nadają jej drobne organizmy, które przeżywają nawet w bardzo słonej wodzie – głównie alga Dunaliella salina i archeony halofilne. Barwniki z tej samej grupy (karotenoidy) poprzez pokarm barwią też flamingi na różowo.
Tak, na miejscu i w sklepie internetowym salin – kwiat soli, płatki solne, sól średnio grubą i grubą.
Tuż przy salinach na nieutwardzonym, zakurzonym placu. Dojedziesz do niego szutrową drogą od końca asfaltowej drogi przy stacji odsalania.
Salinas de Tenefé to wycieczka na godzinę lub dwie, którą możesz połączyć z dojazdem na lotnisko albo do Las Palmas. Po polach solnych przejdziesz się sam i za darmo, audioprzewodnik to tylko dodatkowa możliwość.